تغییرات شغلی AIP: آنچه متقاضیان مهاجرت آتلانتیک باید بدانند

برنامه مهاجرت آتلانتیک می‌تواند مسیر ارزشمندی برای اقامت دائم در کانادا ارائه دهد. با این حال، اشتغال شما پس از ارسال درخواست همچنان مهم است. تغییرات شغلی AIP می‌تواند بر تأیید استانی، درخواست اقامت دائم و مجوز کار شما تأثیر بگذارد. بنابراین، متقاضیان نباید با تغییرات شغلی به طور عادی برخورد کنند. در برخی شرایط، قبل از اینکه IRCC بتواند به پردازش درخواست شما ادامه دهد، باید مدارک جدیدی دریافت کنید.

این موضوع به ویژه از آن جهت اهمیت پیدا کرده است که IRCC دستورالعمل‌های دقیقی برای افسرانی که تغییرات استخدامی را مدیریت می‌کنند، دارد. این دستورالعمل‌ها توضیح می‌دهند که هنگام تغییر شغل، کارفرما، حرفه یا مالکیت کارفرما چه اتفاقی می‌افتد. آنها همچنین یک فرآیند ۹۰ روزه را در صورت عدم وجود مدارک مورد نیاز توصیف می‌کنند. متقاضیان باید قبل از تصمیم‌گیری در مورد استخدام در حالی که درخواست‌هایشان در حال بررسی است، این قوانین را درک کنند.

برنامه مهاجرتی آتلانتیک چیست؟

برنامه مهاجرت آتلانتیک یا AIP، یک برنامه مهاجرت اقتصادی برای آتلانتیک کانادا است. این برنامه نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد و نیوفاندلند و لابرادور را پوشش می‌دهد. این برنامه به کارگران ماهر و فارغ التحصیلان بین المللی واجد شرایط کمک می‌کند تا اقامت دائم خود را دریافت کنند. با این حال، متقاضیان معمولاً به یک پیشنهاد شغلی واجد شرایط از یک کارفرمای تعیین شده در آتلانتیک نیاز دارند.

کارفرما ابتدا باید از دولت استانی مجوز دریافت کند. سپس متقاضی به یک پیشنهاد شغلی واجد شرایط و تأییدیه استانی نیاز دارد. متقاضیان همچنین باید سایر الزامات مربوط به زبان، تحصیلات، سابقه کار و اقامت را برآورده کنند. برخی از فارغ التحصیلان بین المللی اخیر می توانند بدون نیاز به سابقه کار معمول واجد شرایط شوند.

بنابراین، AIP یک برنامه مهاجرتی کارفرمامحور است. پیشنهاد شغلی شما فقط سندی نیست که هنگام درخواست اولیه از آن استفاده می‌کنید. این پیشنهاد شغلی در حین پردازش درخواست توسط IRCC، به واجد شرایط بودن شما مرتبط باقی می‌ماند. در نتیجه، تغییرات مهم در استخدام ممکن است نیاز به اقدام از سوی شما، کارفرمای شما و استان داشته باشد.

چرا تغییرات شغلی AIP مهم است؟

IRCC از متقاضیان AIP می‌خواهد که تغییرات در شرایط خود را فوراً گزارش دهند. متقاضیان باید این تغییرات را کتباً از طریق فرم وب IRCC گزارش دهند. تغییرات استخدامی می‌تواند شامل موقعیت جدید، دستمزدهای متفاوت، شرایط کاری متفاوت یا کارفرمای متفاوت باشد. تغییراتی که شامل مالکیت کارفرما می‌شود نیز می‌تواند بر درخواست تأثیر بگذارد.

گزارش تغییر به طور خودکار به معنای رد شدن درخواست اقامت دائم شما نیست. در واقع، دستورالعمل‌های IRCC اجازه می‌دهد بسیاری از درخواست‌ها پس از تغییرات شغلی ادامه یابند. با این حال، متقاضیان باید مدارک پشتیبان مورد نیاز را ارائه دهند. IRCC همچنین ممکن است به تأییدیه‌ای مبنی بر ادامه حمایت استان آتلانتیک از متقاضی نیاز داشته باشد.

نکته مهم این است که IRCC معمولاً پس از تغییر شغل قابل قبول، نیازی به درخواست اقامت دائم کاملاً جدید AIP ندارد. در عوض، افسران می‌توانند درخواست موجود را در سیستم مدیریت پرونده جهانی به‌روزرسانی کنند. با این حال، شغل تغییر یافته همچنان باید الزامات AIP را برآورده کند. بنابراین، متقاضیان باید شرایط جدید خود را با دقت بررسی کنند.

شغل AIP با همان کارفرما تغییر می‌کند

شما می‌توانید در حالی که موقعیت شغلی‌تان تغییر می‌کند، همچنان با همان کارفرما باقی بمانید. دستمزد، شغل، وظایف، شرایط کاری یا سایر شرایط استخدامی شما نیز ممکن است تغییر کند. این تغییرات می‌توانند بر درخواست AIP شما تأثیر بگذارند. عواقب آن به میزان اهمیت تغییر بستگی دارد.

اگر شرایط استخدام شما به طور اساسی تغییر کند، IRCC مدارک به‌روز شده را الزامی می‌کند. شما معمولاً به یک گواهی تأیید استانی به‌روز شده که اطلاعات استخدام جدید را نشان می‌دهد، نیاز دارید. همچنین به یک فرم پیشنهاد استخدام IMM 0157 به‌روز شده از کارفرمای خود نیاز دارید. این مدارک را از طریق فرم وب به IRCC ارسال کنید.

تغییر در رده NOC یا TEER از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. شغل جدید ممکن است الزامات مهاجرتی متفاوتی داشته باشد. بنابراین، متقاضیان نباید فرض کنند که واجد شرایط بودن اولیه آنها به طور خودکار ادامه می‌یابد. یک موقعیت جدید گاهی اوقات می‌تواند مشکل واجد شرایط بودن جدیدی ایجاد کند.

اگر فقط عنوان شغلی شما تغییر کند چه؟

هر تغییر عنوانی مشکل یکسانی ایجاد نمی‌کند. گاهی اوقات کارفرما عنوان شغلی فرد را بدون تغییر شغل واقعی تغییر می‌دهد. کارمند ممکن است به انجام همان وظایف تحت همان شرایط ادامه دهد. رده NOC و TEER نیز ممکن است بدون تغییر باقی بمانند.

در این شرایط، دستورالعمل‌های IRCC انعطاف‌پذیرتر هستند. یک افسر می‌تواند درخواست گواهی تأیید استانی به‌روز شده‌ای را بدهد که منعکس‌کننده عنوان جدید باشد. با این حال، دستورالعمل‌ها نمی‌گویند که هر تغییر صرفاً عنوانی به طور خودکار نیاز به آن دارد. بنابراین، محتوای تغییر بیش از خود عنوان اهمیت دارد.

متقاضیان همچنان باید تغییرات مربوطه را به IRCC گزارش دهند. آنها همچنین باید اسنادی را که توضیح می‌دهد چه چیزی تغییر کرده و چه چیزی ثابت مانده است، نگه دارند. مستندات واضح می‌تواند به جلوگیری از سوء تفاهم در مورد شغل متقاضی کمک کند. همچنین می‌تواند توضیح دهد که چرا طبقه‌بندی NOC همچنان مناسب است.

تغییر به کارفرمای تعیین‌شده‌ی دیگر

برخی از متقاضیان AIP در حالی که درخواست اقامت دائم آنها در حال بررسی است، کارفرمای اصلی خود را ترک می‌کنند. یک کارفرمای جدید همچنان می‌تواند اجازه دهد که درخواست ادامه یابد. با این حال، کارفرمای جدید باید الزامات AIP مربوطه را برآورده کند. به طور خاص، کارفرما باید تحت این برنامه تعیین شده باشد.

وقتی متقاضی از یک کارفرمای تعیین‌شده به کارفرمای دیگری تغییر شغل می‌دهد، IRCC فوراً مدارک به‌روز شده را درخواست می‌کند. متقاضی به یک گواهی تأیید استانی جدید که نشان‌دهنده‌ی تغییر باشد، نیاز دارد. متقاضی همچنین به یک فرم IMM 0157 به‌روز شده از کارفرمای جدید نیاز دارد. متقاضی باید این مدارک را از طریق فرم وب IRCC ارسال کند.

در این شرایط، درخواست اقامت دائم جدید معمولاً غیرضروری است. در عوض، افسر می‌تواند درخواست موجود را به‌روزرسانی کند. با این حال، مشارکت استان همچنان ضروری است زیرا استان باید از ترتیبات جدید اشتغال حمایت کند. بنابراین، متقاضیان باید قبل از اینکه فرض کنند درخواستشان همچنان محفوظ است، این تغییر را با دقت هماهنگ کنند.

قانون ۹۰ روزه برای مدارک مفقود شده

یکی از مهمترین بخش‌های دستورالعمل‌های IRCC مربوط به اعلان‌های ناقص تغییرات است. فرض کنید متقاضی تغییری را گزارش می‌دهد اما مدارک پشتیبان لازم را ارائه نمی‌دهد. IRCC می‌گوید که باید درخواست اقامت دائم را در حالت تعلیق قرار دهد. این تعلیق می‌تواند به مدت ۹۰ روز ادامه یابد تا IRCC منتظر مدارک باشد.

دستورالعمل‌های IRCC می‌گوید که افسر باید نامه‌ی انصاف رویه‌ای صادر کند. در این نامه باید مدارک مفقود شده ظرف مدت ۹۰ روز تعیین شده درخواست شود. اگر متقاضی آنها را ارائه ندهد، درخواست باید رد شود. بنابراین، متقاضیان باید این درخواست‌ها را بسیار جدی بگیرند.

یک نکته مهم در مورد این قانون. این دستورالعمل‌ها مهلت ۹۰ روزه ای را که از زمان تغییر شغل شما شروع می‌شود، تعیین نمی‌کنند. در عوض، آنها توضیح می‌دهند که پس از دریافت اطلاعیه تغییر بدون مدارک مورد نیاز توسط IRCC چه اتفاقی می‌افتد. متقاضیان همچنان باید تغییرات را فوراً گزارش دهند.

به همین دلیل، انتظار ۹۰ روزه برای اطلاع دادن به IRCC در مورد تغییر شغل، خطرناک است. رویکرد ایمن‌تر، گزارش سریع تغییرات و ارائه مدارک پشتیبان در اسرع وقت است. در حالت ایده‌آل، متقاضیان باید قبل از ارسال یک اعلان ناقص، با استان هماهنگ کنند. با این حال، هر موقعیتی می‌تواند متفاوت باشد.

یک NOC یا TEER جدید می‌تواند واجد شرایط بودن شما را تغییر دهد.

تغییر شغل می‌تواند چیزی بیش از به‌روزرسانی مدارک باشد. شغل متفاوت ممکن است شما را در یک دسته NOC یا TEER دیگر قرار دهد. این تغییر می‌تواند بر الزامات برنامه مهاجرت آتلانتیک تأثیر بگذارد. متقاضیان باید الزامات مربوط به شغل جدید خود را برآورده کنند.

برای مثال، الزامات زبان تا حدودی به دسته TEER پیشنهاد شغلی بستگی دارد. یک شغل TEER 0، 1، 2 یا 3 معمولاً حداقل به CLB یا NCLC 5 نیاز دارد. یک پیشنهاد TEER 4 معمولاً حداقل به CLB یا NCLC 4 نیاز دارد. بنابراین، تغییر شغل می‌تواند استاندارد زبانی اعمال شده را تغییر دهد.

الزامات تحصیلی همچنین می‌تواند به دسته TEER بستگی داشته باشد. TEER 0 یا 1 عموماً حداقل به یک مدرک تحصیلی یک ساله پس از دوره متوسطه نیاز دارد. TEER 2، 3 یا 4 معمولاً حداقل به یک مدرک تحصیلی دبیرستان نیاز دارد. تحصیلات خارجی معمولاً به ارزیابی مدرک تحصیلی نیاز دارد.

مدت زمان مورد نیاز برای پیشنهاد شغلی نیز می‌تواند تغییر کند. استخدام در TEER 0، 1، 2 یا 3 معمولاً حداقل به یک سال پس از اقامت دائم نیاز دارد. پیشنهاد TEER 4 معمولاً باید دائمی باشد. بنابراین، متقاضیان باید هر زمان که شغل یا دسته TEER آنها تغییر می‌کند، واجد شرایط بودن خود را دوباره ارزیابی کنند.

مجوز کار شما یک مسئله جداگانه است.

تغییر موفقیت‌آمیز درخواست اقامت دائم شما، به طور خودکار مجوز کار شما را تغییر نمی‌دهد. این دو موضوع مهاجرتی مرتبط اما جداگانه هستند. متقاضیان باید مجوز معتبر برای کار در کانادا را حفظ کنند. آنها همچنین باید اطمینان حاصل کنند که مجوز آنها اشتغال واقعی آنها را پوشش می‌دهد.

این نکته به ویژه برای مجوزهای کاری مختص کارفرما اهمیت دارد. مجوز کار AIP معمولاً اجازه کار برای کارفرمایی که نامش در آن مجوز ذکر شده است را می‌دهد. بنابراین تغییر کارفرما ممکن است نیاز به مجوز کار جدید داشته باشد. سمت جدید نیز ممکن است بر الزامات مجوز کار تأثیر بگذارد.

متقاضیان نباید فرض کنند که به‌روزرسانی تأییدیه استانی، مجوز کار فعلی آنها را به‌طور خودکار تغییر می‌دهد. به همین ترتیب، به‌روزرسانی درخواست اقامت دائم، خود به خود مجوز اشتغال جدید را نمی‌دهد. کار کردن بدون مجوز مناسب می‌تواند عواقب جدی مهاجرتی ایجاد کند. بنابراین، هر زمان که شغل تغییر می‌کند، مجوز کار را جداگانه بررسی کنید.

اگر کارفرما مالکیت را تغییر دهد چه اتفاقی می‌افتد؟

گاهی اوقات متقاضی در همان کسب و کار به کار خود ادامه می‌دهد، اما مالکیت کسب و کار تغییر می‌کند. این وضعیت همچنان می‌تواند بر درخواست AIP تأثیر بگذارد. استان پس از تغییر مالکیت، کارفرما و تأییدیه‌های مرتبط را ارزیابی خواهد کرد. سپس تصمیم می‌گیرد که آیا ادامه حمایت استانی مناسب است یا خیر.

استان ممکن است به تعیین کارفرما ادامه دهد. یا ممکن است آن تعیین را حذف کند. نکته مهم این است که استان گاهی اوقات می‌تواند حتی زمانی که کارفرما دیگر تعیین نشده است، به حمایت از متقاضی ادامه دهد. مدارک مورد نیاز به نتیجه بستگی دارد.

اگر کارفرما همچنان تعیین‌شده باقی بماند، متقاضی به تأییدیه استانی به‌روز شده‌ای نیاز دارد که منعکس‌کننده تغییرات باشد. در صورت تغییر اطلاعات کسب و کار یا اطلاعات تماس، ممکن است به یک IMM 0157 به‌روز شده نیز نیاز باشد. اگر کارفرما تعیین‌شده را از دست بدهد، استان می‌تواند یک نامه رسمی ادامه همکاری ارائه دهد. این نامه باید ادامه حمایت را علیرغم از دست دادن تعیین کارفرما تأیید کند.

با این حال، اگر استان حمایت خود را پس بگیرد، وضعیت بسیار جدی‌تر می‌شود. اگر استان حمایت متقاضی را لغو کند، دستورالعمل‌های IRCC می‌گوید که درخواست باید رد شود. بنابراین، حمایت استانی همچنان در فرآیند AIP نقش محوری دارد.

چه چیزی واقعاً در ژوئیه ۲۰۲۶ تغییر کرد؟

IRCC در ۲۳ جولای ۲۰۲۶ به‌روزرسانی تحویل برنامه را منتشر کرد. با این حال، متقاضیان باید درک کنند که در واقع آن اطلاعیه چه گفته است. IRCC این تغییر را به عنوان یک «به‌روزرسانی جزئی» برای شفاف‌سازی عملیاتی توصیف کرد - این به‌روزرسانی به طور خاص مربوط به شرایط مالکیت کارفرما بود.

این شفاف‌سازی به مواردی مربوط می‌شد که کارفرما پس از تغییر مالکیت، مجوز خود را از دست می‌دهد. در برخی موارد، استان ممکن است همچنان از متقاضی حمایت کند. IRCC توضیح داد که در این شرایط، نامه رسمی استانی لازم است. بنابراین، به‌روزرسانی ماه جولای نباید به عنوان ایجادکننده تمام قوانین تغییر شغل مورد بحث در این مقاله تلقی شود.

دستورالعمل‌های گسترده‌تر مربوط به افسران، تغییرات استخدامی، تاییدیه‌ها، انصاف رویه‌ای و مدارک پشتیبان را در بر می‌گیرد. این دستورالعمل‌ها مهم هستند زیرا افسران IRCC هنگام پردازش درخواست‌ها از آنها استفاده می‌کنند. متقاضیان و نمایندگان همچنین می‌توانند آنها را در وب‌سایت IRCC بررسی کنند. آنها بینش مفیدی در مورد نحوه‌ی برخورد IRCC با این پرونده‌ها ارائه می‌دهند.

مجوزهای کار AIP را می‌توان در حین بررسی اقامت دائم تمدید کرد.

متقاضیان AIP ممکن است واجد شرایط دریافت مجوزهای کاری مختص کارفرما تحت کد معافیت C18 باشند. این مجوزها می‌توانند حداکثر دو سال اعتبار داشته باشند. با این حال، یک درخواست اقامت دائم در حال بررسی ممکن است بیش از یک مجوز کار طول بکشد. دستورالعمل‌های فعلی افسر IRCC مستقیماً به این وضعیت می‌پردازد.

متقاضی واجد شرایط می‌تواند در حالی که درخواست اقامت دائم در حال بررسی است، درخواست تمدید مجوز کار AIP را ادامه دهد. هر مجوز همچنان می‌تواند حداکثر دو سال اعتبار داشته باشد. با این حال، IRCC ممکن است مجوزهای متوالی را تا زمان تصمیم‌گیری در مورد درخواست اقامت دائم صادر کند. درخواست نباید قبلاً رد شده باشد.

تمدید مجوز کار مستلزم ارائه پیشنهاد شغلی جدید از طریق پورتال کارفرما است. کارفرما همچنین باید هزینه انطباق کارفرما را پرداخت کند. اگر متقاضی کارفرمای خود را تغییر دهد، به یک نامه پشتیبانی مجوز کار استانی به‌روز شده نیز نیاز دارد. بنابراین، متقاضیان باید قبل از انقضای مجوز فعلی خود، تمدید مجوز را برنامه‌ریزی کنند.

متقاضیان AIP نمی‌توانند از مجوز کار آزاد معمول (bridging open work permit) استفاده کنند.

بسیاری از متقاضیان مهاجرت اقتصادی از مجوزهای کار موقت پل‌سازی شده (bridging open work permits) اطلاع دارند. با این حال، متقاضیان AIP با یک محدودیت مهم روبرو هستند. دستورالعمل‌های فعلی IRCC بیان می‌کند که متقاضیان AIP واجد شرایط دریافت مجوز کار موقت پل‌سازی شده A75 نیستند. همین محدودیت در مورد متقاضیان تحت برنامه آزمایشی مهاجرت آتلانتیک سابق نیز اعمال می‌شود.

دلیل آن مربوط به ساختار AIP است. واجد شرایط بودن بستگی به داشتن پیشنهاد شغلی واجد شرایط از یک کارفرمای تعیین شده دارد. بنابراین، مجوز کار AIP معمولاً با شغل خاصی مرتبط است. متقاضیان نباید استراتژی مهاجرت خود را بر اساس اخذ مجوز کار موقت استاندارد برنامه‌ریزی کنند.

این امر، برنامه‌ریزی شغلی را به ویژه در طول دوره‌های طولانی پردازش، مهم می‌کند. از دست دادن شغل می‌تواند هم بر مجوز کار موقت و هم بر درخواست اقامت دائم تأثیر بگذارد. با این حال، تغییر شغل لزوماً به معنای پایان روند مهاجرت نیست. هماهنگی مناسب با استان و IRCC ممکن است درخواست را حفظ کند.

در مورد همسران و شرکای عرفی چطور؟

اعضای خانواده ممکن است در برخی شرایط مجوز کار انعطاف‌پذیرتری داشته باشند. دستورالعمل‌های افسر IRCC به اعضای واجد شرایط خانواده متقاضیان AIP اجازه می‌دهد تا مجوزهای کار آزاد دریافت کنند. این می‌تواند شامل خانواده‌هایی باشد که متقاضی اصلی در دسته‌های مختلف TEER کار می‌کند. واجد شرایط بودن همچنان به قوانین مربوط به مجوز کار بستگی دارد.

مجوز کار آزاد برای همسر، تعهدات AIP متقاضی اصلی را تغییر نمی‌دهد. متقاضی اصلی همچنان باید رابطه لازم با فرآیند AIP را حفظ کند. شما همچنان باید در صورت لزوم تغییرات شغلی را گزارش دهید. الزامات تأیید استانی نیز همچنان اعمال می‌شود.

قبل از تغییر شغل چه باید کرد؟

در صورت امکان، قبل از پذیرش یا شروع شغل جدید، پیامدهای مهاجرتی آن را بررسی کنید. ابتدا، تأیید کنید که آیا کارفرمای جدید تحت برنامه مهاجرت آتلانتیک تعیین شده است یا خیر. در مرحله بعد، مشخص کنید که آیا استان تأییدیه به‌روز شده‌ای صادر خواهد کرد یا خیر. همچنین تأیید کنید که آیا موقعیت جدید، دسته NOC یا TEER شما را تغییر می‌دهد یا خیر.

سپس، شرایط زبان، تحصیلات، تجربه کاری و پیشنهاد شغلی خود را دوباره بررسی کنید. یک شغل جدید ممکن است از نظر حرفه‌ای بهتر به نظر برسد اما یک مشکل مهاجرتی جدید ایجاد کند. همچنین باید مجوز کار فعلی خود را بررسی کنید. فرض نکنید که می‌توانید بلافاصله برای کارفرمای جدید شروع به کار کنید.

پس از تهیه مدارک مورد نیاز، تغییر را از طریق فرم وب به IRCC گزارش دهید. در صورت لزوم، تاییدیه به‌روز شده و IMM 0157 را نیز ضمیمه کنید. اگر مجوز کار باید تغییر کند، به طور جداگانه به آن موضوع رسیدگی کنید. از هر سند و مکاتبه با کارفرما، استان و IRCC کپی نگه دارید.

نکته نهایی در مورد تغییرات شغلی AIP

تغییر شغل در برنامه AIP امکان‌پذیر است و تغییر شغل به طور خودکار درخواست اقامت دائم را از بین نمی‌برد. با این حال، این برنامه همچنان ارتباط نزدیکی با استخدام متقاضی و تأیید استانی دارد. بنابراین، متقاضیان باید تغییرات شغلی را با دقت مدیریت کنند. عواقب آن می‌تواند شامل اقامت دائم و مجوز کار موقت باشد.

مهمترین قانون ساده است. فرض نکنید که IRCC، استان و مجوز کار شما به طور خودکار با شرایط جدید شما سازگار می‌شوند. تغییرات مهم را فوراً گزارش دهید و مدارک مورد نیاز را تهیه کنید. مهمتر از همه، تأیید کنید که شغل جدید شما هنوز الزامات برنامه مهاجرت آتلانتیک را برآورده می‌کند.

منابع

برای تهیه این مقاله از منابع رسمی دولت کانادا که در ادامه آمده است استفاده شده است:

• بررسی اجمالی برنامه مهاجرت آتلانتیک، IRCC
• چه کسانی می‌توانند تحت برنامه مهاجرت آتلانتیک، IRCC، درخواست دهند؟
• دستورالعمل‌های ارائه برنامه AIP: سایر شرایط و تغییرات استخدامی، IRCC
• ۲۳ جولای ۲۰۲۶، به‌روزرسانی تحویل برنامه، IRCC
• اطلاعات مجوز کار موقت AIP برای متقاضیان، IRCC
• دستورالعمل‌های تحویل برنامه مجوز کار AIP C18، IRCC
• الزامات زبان AIP، IRCC
• الزامات آموزشی AIP، IRCC
• شرایط پیشنهاد شغلی AIP، IRCC

سلب مسئولیت

این مقاله اطلاعات کلی در مورد قوانین و رویه‌های مهاجرت کانادا ارائه می‌دهد. این مقاله به منزله مشاوره حقوقی یا مشاوره مهاجرتی برای هیچ شخص خاصی نیست. قوانین مهاجرت، سیاست‌های استانی و دستورالعمل‌های IRCC می‌توانند بدون اطلاع قبلی تغییر کنند. همیشه قبل از تصمیم‌گیری در مورد وضعیت اشتغال یا مهاجرت خود، الزامات فعلی را بررسی کنید.