چگونه سابقه مهاجرت به ایالات متحده می‌تواند بر درخواست کانادا تأثیر بگذارد

یک مشکل مهاجرتی در گذشته در ایالات متحده لزوماً مانع از آمدن کسی به کانادا نمی‌شود. رد ویزای ایالات متحده، عدم اجازه ورود، اقامت بیش از حد، اخراج، درخواست پناهندگی یا نقض قوانین مهاجرتی به طور خودکار طبق قانون کانادا نتیجه یکسانی را به همراه ندارد. با این حال، سابقه مهاجرت به ایالات متحده می‌تواند بسیار مرتبط باشد زیرا کانادا و ایالات متحده اطلاعات مهاجرتی گسترده‌ای را به اشتراک می‌گذارند. بنابراین، متقاضیان باید درک کنند که چگونه یک مشکل مهاجرتی در گذشته در ایالات متحده ممکن است بر درخواست کانادا تأثیر بگذارد.

عواقب آن به شدت به آنچه واقعاً در ایالات متحده اتفاق افتاده است بستگی دارد. رد شدن ویزای توریستی معمولی ممکن است در صورت افشای صحیح، مشکل کمی ایجاد کند. با این حال، حذف ویزایی که شامل کلاهبرداری، محکومیت کیفری، درخواست پناهندگی قبلی یا اطلاعات متناقض باشد، می‌تواند نگرانی‌های قانونی قابل توجهی ایجاد کند. این مشکل ممکن است در امور ویزای توریستی، مجوز تحصیل، مجوز کار، اقامت دائم، پناهندگی، اجرای احکام و حتی شهروندی ایجاد شود.

کانادا و ایالات متحده اطلاعات مهاجرتی خود را به اشتراک می‌گذارند

کانادا و ایالات متحده رابطه گسترده‌ای در زمینه تبادل اطلاعات مهاجرتی دارند. این دو کشور در سال ۲۰۱۲ توافقنامه اشتراک‌گذاری اطلاعات ویزا و مهاجرت را امضا کردند. این توافقنامه در سال ۲۰۲۴ اصلاح شد و اصلاحات آن از ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ لازم‌الاجرا شد. هدف از آن شامل کمک به هر دو کشور در اجرای قوانین مهاجرت، ارزیابی پذیرش، جلوگیری از جعل هویت و شناسایی افرادی است که ممکن است قوانین مهاجرت را نقض کرده باشند.

این توافق‌نامه امکان تبادل اطلاعات بیوگرافی، بیومتریک و اطلاعات مربوط به مهاجرت را فراهم می‌کند. مقامات کانادایی درگیر در این امر شامل اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا یا IRCC و آژانس خدمات مرزی کانادا یا CBSA هستند. همتایان آمریکایی آنها شامل وزارت امور خارجه ایالات متحده و وزارت امنیت داخلی هستند. بنابراین، این سیستم فراتر از ارتباطات غیررسمی گاه به گاه بین مأموران مرزی است.

درخواست‌های بیوگرافی می‌تواند شامل نام، نام مستعار، تاریخ تولد، کشور محل تولد، ملیت، جنسیت، شماره گذرنامه و اطلاعات مربوط به مدارک مسافرتی باشد. نکته مهم این است که در مواردی که فرد قبلاً واجد شرایط مهاجرت به ایالات متحده یا شرایط پذیرش نبوده است، ممکن است اطلاعات بازگردانده شود. همچنین در مواردی که ایالات متحده اطلاعات مهاجرتی توهین‌آمیز دیگری مربوط به تصمیم‌گیری کانادا در اختیار دارد، ممکن است اطلاعات بازگردانده شود.

بنابراین، متقاضیان باید از این فرض که یک رویداد مهاجرتی قدیمی در ایالات متحده برای مقامات کانادایی نامرئی است، اجتناب کنند. کانادا لزوماً هر سندی را از هر پرونده مهاجرتی آمریکایی به طور خودکار دریافت نمی‌کند. با این حال، سازوکارهای رسمی موجود برای مقامات کانادایی گسترده است. در موارد مناسب، ممکن است پس از تطبیق اولیه، اطلاعات اضافی نیز درخواست شود.

کانادا چه اطلاعاتی می‌تواند دریافت کند؟

اطلاعات موجود از طریق همکاری مهاجرتی کانادا و ایالات متحده می‌تواند قابل توجه باشد. مقامات کانادایی ممکن است به طور بالقوه در مورد درخواست‌های مهاجرتی قبلی به ایالات متحده، رد درخواست‌ها، یافته‌های نامطلوب، اطلاعات هویتی و سایر اطلاعات مربوط به پذیرش یا واجد شرایط بودن اطلاعات کسب کنند. اطلاعات بیومتریک همچنین می‌تواند به شناسایی شخصی که قبلاً از نام یا هویت دیگری استفاده کرده است، کمک کند. در نتیجه، اختلافات بین یک درخواست کانادایی و یک سابقه مهاجرتی قبلی به ایالات متحده ممکن است مهم شود.

کانادا و ایالات متحده همچنین اطلاعات ورود و خروج خاصی را رد و بدل می‌کنند. در مرز زمینی، ورود یک شخص به ایالات متحده می‌تواند به خروج ثبت‌شده آن شخص از کانادا تبدیل شود. این اطلاعات می‌تواند شامل نام، تاریخ تولد، شهروندی، سند مسافرتی، موقعیت مرزی، تاریخ و زمان باشد. CBSA ممکن است از اطلاعات ورود و خروج برای اجرای مهاجرت استفاده کند و ممکن است آن را برای اداره مهاجرت و شهروندی به IRCC افشا کند.

این اطلاعات می‌تواند از چندین جهت اهمیت داشته باشد. این اطلاعات می‌تواند به مقامات کمک کند تا تأیید کنند که آیا شخصی در صورت لزوم کانادا را ترک کرده است یا خیر. همچنین می‌تواند به تأیید سوابق سفر، حضور فیزیکی، مدت اقامت و اظهارات ارائه شده در درخواست‌های مهاجرت یا شهروندی کمک کند. بنابراین، سوابق سفر مربوط به ایالات متحده باید با دقت و صحت تهیه شود.

تصمیمات مهاجرتی ایالات متحده به طور خودکار کانادا را ملزم به رعایت آن نمی‌کند

کانادا و ایالات متحده قوانین مهاجرتی متفاوتی دارند. شخصی که ورودش به ایالات متحده ممنوع است، به طور خودکار ورودش به کانادا نیز ممنوع نمی‌شود. به همین ترتیب، کسی که از ایالات متحده اخراج می‌شود، به طور خودکار مشمول حکم اخراج از کانادا نمی‌شود.

مقامات کانادایی باید قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان یا IRPA و مقررات مهاجرت و حمایت از پناهندگان یا IRPR را اعمال کنند. در نتیجه، تحلیل صحیح معمولاً با حقایق پشت تصمیم آمریکا آغاز می‌شود. برچسب قانونی ایالات متحده ممکن است مرتبط باشد، اما لزوماً در کانادا تعیین‌کننده نیست.

برای مثال، مقامات آمریکایی ممکن است به دلیل حضور غیرقانونی، اشتغال غیرمجاز، کلاهبرداری مهاجرتی، محکومیت کیفری، نگرانی‌های امنیتی یا صرفاً عدم اثبات واجد شرایط بودن برای ویزا، دست به این اقدام زده باشند. هر موقعیتی می‌تواند عواقب بسیار متفاوتی در کانادا داشته باشد. بنابراین، متخصصان باید از برخورد یکسان با هر مورد رد، اخراج یا عدم پذیرش در ایالات متحده خودداری کنند.

موارد رد ویزای آمریکا

رد شدن قبلی ویزای آمریکا به خودی خود، ورود فرد به کانادا را غیرممکن نمی‌کند. بسیاری از موارد رد شدن ویزای غیرمهاجرتی آمریکا تحت بند 214(b) قانون مهاجرت و تابعیت ایالات متحده صورت می‌گیرد. به طور کلی، چنین ردهایی ممکن است به این دلیل رخ دهد که متقاضی واجد شرایط بودن برای دسته درخواستی را اثبات نکرده یا به اندازه کافی بر نگرانی‌های مربوط به قصد مهاجرت غلبه نکرده است.

مقامات کانادایی همچنان باید طبق قانون کانادا تصمیم خود را بگیرند. فردی که ویزای توریستی ایالات متحده‌اش رد شده است، ممکن است همچنان واجد شرایط ویزای توریستی کانادا باشد. به همین ترتیب، رد شدن ویزای دانشجویی یا کاری ایالات متحده در گذشته، ممنوعیت خودکار کانادایی ایجاد نمی‌کند.

با این حال، افشای اطلاعات همچنان مهم است. فرم‌های مهاجرت کانادا می‌توانند بپرسند که آیا متقاضی تا به حال از دریافت ویزا یا مجوز خود محروم شده، از ورود او جلوگیری شده یا به او دستور ترک کشور دیگری داده شده است یا خیر. بنابراین، متقاضیان معمولاً باید وقتی فرم کانادایی این سوال را می‌پرسد، امتناع از ورود به ایالات متحده را فاش کنند.

دلیل اصلی نیز مهم است. رد درخواست به دلیل ضعف مالی یا روابط ناکافی اساساً با حکم ایالات متحده مبنی بر کلاهبرداری یا اسناد جعلی متفاوت است. در نتیجه، متقاضی باید بداند که چرا ایالات متحده درخواست را رد کرده است، نه اینکه صرفاً بنویسد که ویزا رد شده است.

ممنوعیت ورود در مرز آمریکا

ممکن است شخصی ویزای معتبر ایالات متحده را داشته باشد و همچنان توسط گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده پذیرفته نشود. صدور ویزا و پذیرش طبق قانون آمریکا مفاهیم جداگانه‌ای هستند. بنابراین، ممکن است شخصی تنها پس از ورود به فرودگاه یا مرز زمینی متوجه مشکل مهاجرتی شود.

فرم‌های مهاجرت کانادا می‌توانند صریحاً در مورد عدم اجازه ورود به کشور دیگری سوال کنند. در نتیجه، رد درخواست ورود به مرز ایالات متحده ممکن است مستلزم افشای اطلاعات باشد، حتی اگر هیچ دستور رسمی اخراجی وجود نداشته باشد. متقاضی همچنین باید دقیقاً مشخص کند که در طول بررسی آمریکایی چه اتفاقی افتاده است.

حقایق اساسی می‌توانند به طور قابل توجهی متفاوت باشند. ممکن است درخواست یک مسافر به دلیل شک در مورد هدف سفر، مشکوک بودن به اشتغال غیرمجاز، تخلفات مهاجرتی قبلی، جرم و جنایت، پاسخ‌های متناقض یا ادعای ارائه اطلاعات نادرست رد شده باشد. این حقایق ممکن است در صورت ارزیابی تحت قانون مهاجرت کانادا، عواقب متفاوتی داشته باشند.

بنابراین، یک متخصص باید در صورت امکان مدارک مرزی ایالات متحده را تهیه کند. اصطلاحاتی مانند «برگشت داده شده»، «بازگردانده شده» و «در فرودگاه رد شده» روند قانونی واقعی را مشخص نمی‌کنند. این اسناد ممکن است نشان دهند که آیا فرد درخواست پذیرش خود را پس گرفته، اخراج سریع دریافت کرده، ویزایش لغو شده یا با روند دیگری روبرو شده است.

اقامت‌های بیش از حد و حضور غیرقانونی ایالات متحده

قانون مهاجرت آمریکا عواقب خاصی را برای دوره‌های خاصی از حضور غیرقانونی در نظر گرفته است. طبق گفته وزارت امور خارجه ایالات متحده، حضور غیرقانونی حداقل ۱۸۰ روز اما کمتر از یک سال می‌تواند منجر به یک دوره سه ساله عدم صلاحیت ویزای ایالات متحده پس از خروج شود. حضور غیرقانونی یک سال یا بیشتر می‌تواند منجر به یک دوره ده ساله عدم صلاحیت شود.

اینها عواقب قانونی آمریکا هستند. کانادا به طور خودکار ممنوعیت سه ساله یا ده ساله ورود به آمریکا را وارد قانون مهاجرت کانادا نمی‌کند. بنابراین، شخصی که با ممنوعیت حضور غیرقانونی در آمریکا مواجه است، به طور خودکار برای ورود به کانادا غیرقابل قبول نیست.

با این وجود، سابقه هنوز هم می‌تواند به طور قابل توجهی مهم باشد. اقامت طولانی مدت بیش از حد مجاز در ایالات متحده می‌تواند نگرانی‌هایی را در مورد اینکه آیا فرد شرایط مهاجرت را رعایت می‌کند یا خیر، ایجاد کند. همچنین ممکن است بر ارزیابی افسر کانادایی در مورد اینکه آیا یک مقیم موقت در صورت لزوم کانادا را ترک خواهد کرد یا خیر، تأثیر بگذارد.

جزئیات دوباره مهم هستند. اقامت بیش از حد شامل اشتغال غیرمجاز، اسناد جعلی، نگرانی‌های هویتی یا اظهارات گمراه‌کننده ممکن است مشکلات بیشتری ایجاد کند. اقامت بیش از حد ساده ممکن است در درجه اول بر ارزیابی انطباق مهاجرت در آینده تأثیر بگذارد. رفتارهای جدی‌تر ممکن است نیاز به تجزیه و تحلیل جداگانه‌ای تحت مقررات عدم پذیرش کانادا داشته باشند.

اخراج و تبعید از ایالات متحده

مردم اغلب از کلمه «اخراج» برای توصیف رویدادهای مهاجرتی بسیار متفاوت در آمریکا استفاده می‌کنند. با این حال، رویه‌های مهاجرتی ایالات متحده بین دستور اخراج، اخراج سریع، خروج داوطلبانه، انصراف از درخواست پذیرش و سایر سازوکارها تمایز قائل می‌شوند. بنابراین، صرفاً دانستن اینکه فرد «اخراج» شده است، کافی نیست.

یک فرم مهاجرت به کانادا ممکن است افشای دستور ترک کشور دیگر را الزامی کند. متقاضی باید بر اساس آنچه واقعاً اتفاق افتاده است پاسخ دهد. در نتیجه، دریافت تصمیم مهاجرت به ایالات متحده اغلب مهم‌تر از تکیه بر حافظه متقاضی از رویدادی است که ممکن است سال‌ها پیش رخ داده باشد.

اخراج از ایالات متحده فقط به دلیل اقامت بیش از حد، ممکن است در درجه اول نگرانی‌های مربوط به رعایت قوانین را ایجاد کند. اخراجی که شامل کلاهبرداری، هویت جعلی، رفتار مجرمانه یا نگرانی‌های امنیتی باشد، می‌تواند به طور قابل توجهی جدی‌تر باشد. کانادا باید این حقایق اساسی را طبق IRPA به طور مستقل ارزیابی کند.

اخراج آمریکایی‌ها به خودی خود به این دلیل که ایالات متحده آن را صادر کرده، باعث عدم پذیرش کانادایی‌ها نمی‌شود. با این حال، دلیل این اخراج ممکن است با مبنای عدم پذیرش کانادایی‌ها مطابقت داشته باشد. این تمایز در ارزیابی صحیح پرونده کانادایی‌ها بسیار مهم است.

یافته‌های مربوط به کلاهبرداری و ارائه اطلاعات نادرست در ایالات متحده

یافته‌های مربوط به کلاهبرداری در ایالات متحده شایسته توجه ویژه است. قانون مهاجرت ایالات متحده، عواقب جدی برای دریافت یا تلاش برای دریافت مزایای مهاجرتی از طریق کلاهبرداری یا ارائه اطلاعات نادرست عمدی در نظر گرفته است. به عنوان مثال، بخش 212(a)(6)(C)(i) از قانون مهاجرت و تابعیت ایالات متحده، به کلاهبرداری و ارائه اطلاعات نادرست می‌پردازد.

یک حکم کلاهبرداری در ایالات متحده، طبق بخش ۴۰ قانون IRPA، به طور خودکار به حکمی در کانادا تبدیل نمی‌شود. مقامات کانادایی باید آزمون قانونی کانادا را اعمال کنند. با این حال، رفتار اصلی ممکن است بسیار مرتبط باشد.

متقاضی‌ای را در نظر بگیرید که قبلاً اطلاعات شغلی نادرستی را به ایالات متحده ارائه داده است. افسر کانادایی ممکن است آن اطلاعات را از طریق پرونده ایالات متحده کشف کند. اگر فرد همان اطلاعات نادرست را در کانادا تکرار کند، ممکن است مشکل ارائه اطلاعات نادرست مستقیم از سوی کانادا ایجاد شود.

این مشکل همچنین می‌تواند زمانی ایجاد شود که متقاضی داستان متفاوتی از آنچه در ایالات متحده اتفاق افتاده است را برای کانادا تعریف کند. توصیف رد درخواست ویزای مبتنی بر کلاهبرداری به عنوان یک رد ساده ویزای توریستی ممکن است نگرانی جداگانه‌ای ایجاد کند. بنابراین، متقاضیان باید هم رویداد و هم شرایط مادی آن را به طور دقیق افشا کنند.

اتهامات و محکومیت‌های کیفری در ایالات متحده

سابقه کیفری در ایالات متحده می‌تواند مستقیماً بر پذیرش کانادا تأثیر بگذارد. بخش ۳۶ قانون IRPA به جرم و جنایت و جرائم سنگین، از جمله برخی محکومیت‌ها و اعمال خارج از کانادا، می‌پردازد. با این حال، تجزیه و تحلیل کانادا نیاز به مقایسه با قانون جزای فدرال کانادا دارد.

این بدان معناست که اصطلاحات آمریکایی نتیجه کانادایی را کنترل نمی‌کنند. یک «جرم سبک» آمریکایی به طور خودکار برای اهداف مهاجرتی کانادا جزئی محسوب نمی‌شود. به طور مشابه، یک «جرم سنگین» آمریکایی به طور خودکار دسته عدم پذیرش کانادایی را تعیین نمی‌کند.

مقامات کانادایی ممکن است نیاز داشته باشند عناصر اساسی جرم خارجی را با جرم کانادایی مربوطه مقایسه کنند. تصمیم دادگاه تجدیدنظر فدرال در پرونده هیل علیه کانادا (وزیر کار و مهاجرت) اهمیت معادل قانونی مناسب را نشان می‌دهد. این پرونده مربوط به محکومیت سرقت در تگزاس و اینکه آیا معادل مورد نیاز با قانون کانادا برقرار شده است یا خیر، بود.

این تحلیل ممکن است مستلزم بررسی سند اتهام، قانون، اقرار به جرم، حکم، مجازات و حقایق پیرامون آن باشد. حداکثر مجازات کانادایی و تاریخ اتمام حکم نیز می‌تواند مهم باشد. توانبخشی کیفری، توانبخشی فرضی و مجوزهای اقامت موقت ممکن است بسته به شرایط مرتبط باشند.

این مسئله اغلب در مورد جرایم رانندگی تحت تأثیر الکل یا مواد مخدر، ضرب و شتم، خشونت خانگی، سرقت، کلاهبرداری، دزدی از مغازه، مواد مخدر کنترل‌شده، جرایم مربوط به سلاح و برخی جرایم رانندگی مطرح می‌شود. برنامه‌های تغییر مسیر آمریکایی و تعویق صدور احکام نیز می‌توانند نیاز به تحلیل دقیق داشته باشند. برچسب الصاق شده به وضعیت آمریکایی همیشه برای تعیین پیامد مهاجرت به کانادا کافی نیست.

درخواست‌های اقامت موقت می‌توانند بسیار حساس باشند

سابقه منفی مهاجرت به ایالات متحده می‌تواند به ویژه در درخواست اقامت موقت کانادا اهمیت پیدا کند. بازدیدکنندگان، دانشجویان و بسیاری از کارگران باید افسران کانادایی را متقاعد کنند که شرایط اقامت موقت مربوطه را دارند. در بسیاری از موارد، این شامل متقاعد کردن افسر مبنی بر اینکه آنها تا پایان اقامت مجاز خود کانادا را ترک خواهند کرد، می‌شود.

بنابراین، اقامت بیش از حد مجاز در آمریکا می‌تواند حتی زمانی که باعث عدم پذیرش کانادا نمی‌شود، موضوعیت پیدا کند. یک افسر می‌تواند به طور منطقی بررسی کند که چرا متقاضی شرایط مهاجرت ایالات متحده را رعایت نکرده است. متقاضی ممکن است نیاز داشته باشد نشان دهد که شرایط تغییر کرده است و رفتار قبلی، عدم رعایت قوانین در آینده در کانادا را پیش‌بینی نمی‌کند.

رد ویزای ایالات متحده نیز می‌تواند مرتبط باشد، اگرچه اهمیت آن به دلیل آن بستگی دارد. به عنوان مثال، یک رد قدیمی بر اساس سابقه سفر محدود ممکن است سال‌ها بعد ارزش کمی داشته باشد. برعکس، ردهای مکرر مربوط به شک و تردید در مورد شغل، امور مالی یا قصد مهاجرت ممکن است با مسائلی که یک افسر کانادایی باید به طور مستقل ارزیابی کند، همپوشانی داشته باشد.

بنابراین، متخصصان باید بین عدم پذیرش و واجد شرایط بودن برای اقامت موقت تمایز قائل شوند. ممکن است فردی کاملاً واجد شرایط ورود به کانادا باشد اما همچنان نتواند شرایط اقامت موقت را برآورده کند. اینها سوالات حقوقی جداگانه‌ای هستند.

درخواست‌های اقامت دائم

سابقه مهاجرت به ایالات متحده همچنین می‌تواند بر اقامت دائم تأثیر بگذارد. در بسیاری از موارد، رد شدن ویزای معمول ایالات متحده یا اقامت بیش از حد، پس از افشای صحیح، ممکن است تأثیر اساسی کمی داشته باشد. اقامت دائم معمولاً نیازی به اثبات قصد ترک کانادا در پایان اقامت موقت ندارد.

با این حال، درخواست‌های اقامت دائم شامل غربالگری گسترده برای پذیرش هستند. بنابراین، سابقه کیفری، اختلافات هویتی، اسناد جعلی، اطلاعات خانوادگی متناقض، نگرانی‌های امنیتی و اظهارات نادرست گذشته می‌توانند اهمیت پیدا کنند.

همچنین ممکن است اطلاعات موجود در پرونده ایالات متحده با اطلاعات موجود در درخواست اقامت دائم کانادا مغایرت داشته باشد. تفاوت‌هایی در مورد اشتغال، تحصیلات، سابقه تأهل، نام‌های قبلی، سابقه سفر، آدرس‌ها یا ترکیب خانواده ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد. وجود اختلاف به طور خودکار به معنای ارائه اطلاعات نادرست نیست، اما تناقضات اساسی می‌توانند بررسی دقیق را به دنبال داشته باشند.

در نتیجه، یک متخصص که با سابقه پیچیده مهاجرت به آمریکا سروکار دارد، باید قبل از ثبت، سوابق ایالات متحده را با فرم‌های کانادایی مقایسه کند. کشف یک تناقض قبل از ارسال، معمولاً بسیار آسان‌تر از پاسخگویی بعدی به نامه انصاف رویه‌ای است.

درخواست‌های پناهندگی قبلی در ایالات متحده

درخواست پناهندگی قبلی در ایالات متحده می‌تواند عواقب بسیار جدی‌تری نسبت به رد ویزای معمولی داشته باشد. بند 101(1)(c.1) از IRPA می‌تواند درخواست پناهندگی را در صورتی که متقاضی قبلاً در کشور دیگری درخواست پناهندگی داده باشد و این واقعیت از طریق یک ترتیبات اشتراک‌گذاری اطلاعات مربوطه تأیید شود، برای ارجاع به بخش حفاظت از پناهندگان واجد شرایط نداند.

ایالات متحده به ویژه از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا کانادا و ایالات متحده رابطه‌ی دیرینه‌ای در زمینه‌ی تبادل اطلاعات پناهندگی دارند. هیئت مهاجرت و پناهندگی (IRB) به طور خاص خاطرنشان می‌کند که درخواست پناهندگی قبلی در ایالات متحده می‌تواند مشمول بند 101(1)(c.1) شود.

بنابراین، شخصی که قبلاً در ایالات متحده درخواست پناهندگی داده است، ممکن است نتواند در کانادا جلسه رسیدگی به درخواست پناهندگی (RPD) را دریافت کند، حتی اگر بعداً در شرایطی وارد کانادا شود که از ممنوعیت STCA جلوگیری کند. اینها سازوکارهای قانونی جداگانه‌ای هستند و نباید با هم اشتباه گرفته شوند.

دادگاه فدرال، عملکرد و مطابقت بند 101(1)(c.1) را در پرونده Seklani v. Canada (امنیت عمومی و آمادگی اضطراری)، 2020 FC 778 بررسی کرد. این تصمیم نشان می‌دهد که سابقه پناهندگی خارجی قبلی می‌تواند مستقیماً بر واجد شرایط بودن پناهندگی کانادا تأثیر بگذارد. افرادی که واجد شرایط شناخته نمی‌شوند، بسته به قوانین و شرایط مربوطه، ممکن است همچنان به مکانیسم ارزیابی ریسک دیگری دسترسی داشته باشند.

توافقنامه کشور ثالث امن کانادا و ایالات متحده

توافق‌نامه کشور ثالث امن کانادا و ایالات متحده، که معمولاً STCA نامیده می‌شود، پیامد مهم دیگری را برای متقاضیان پناهندگی از ایالات متحده ایجاد می‌کند. ایالات متحده همچنان تنها کشور ثالث امن تعیین‌شده توسط کانادا است. این توافق‌نامه عموماً متقاضیانی را که از مرز زمینی از ایالات متحده وارد می‌شوند، ملزم می‌کند که در ایالات متحده درخواست حمایت کنند، مگر اینکه استثنایی اعمال شود.

از ۲۵ مارس ۲۰۲۳، قانون STCA شامل بسیاری از افرادی که از مبادی ورودی رسمی عبور می‌کنند نیز می‌شود. شخصی که به طور غیرقانونی از طریق مرز زمینی وارد کانادا می‌شود و در مدت ۱۴ روز درخواست پناهندگی می‌دهد، می‌تواند به ایالات متحده بازگردانده شود، مگر اینکه استثنا یا معافیتی اعمال شود.

استثنائات می‌تواند شامل برخی از روابط خانوادگی واجد شرایط در کانادا، افراد زیر سن قانونی بدون همراه، دارندگان مدارک خاص کانادایی و شرایط محدود مربوط به منافع عمومی باشد. با این حال، برآورده کردن استثنای STCA به طور خودکار درخواست پناهندگی را واجد شرایط نمی‌کند. متقاضی همچنان باید سایر مفاد واجد شرایط بودن IRPA را رعایت کند.

STCA منجر به دعاوی حقوقی بزرگی در مورد قانون اساسی شده است. در پرونده شورای پناهندگان کانادا علیه کانادا (مهاجرت، پناهندگی و شهروندی)، 2020 FC 770 ، دادگاه فدرال نقض غیرموجه بخش 7 منشور را تشخیص داد. دادگاه تجدیدنظر فدرال این نتیجه را در پرونده کانادا (شهروندی و مهاجرت) علیه شورای پناهندگان کانادا، 2021 FCA 72 لغو کرد. دیوان عالی کانادا بعداً در پرونده شورای پناهندگان کانادا علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2023 SCC 17 به این موضوع پرداخت.

دیوان عالی کشور STCA را در مورد ماده ۷ که قبلاً مطرح شده بود، رد نکرد. همچنین موضوع ماده ۱۵ را برای بررسی بیشتر بازگرداند. این پرونده همچنان یکی از مراجع اصلی کانادا در مورد رابطه بین حمایت از پناهندگان، بازگشت به ایالات متحده و طرح قانونی کانادا است.

قوانین جدید واجد شرایط بودن برای پناهندگان نیز مهم است

شرایط واجد شرایط بودن برای پناهندگی کانادا دوباره در سال ۲۰۲۶ تغییر کرد. لایحه C-12 در ۲۶ مارس ۲۰۲۶ به تصویب سلطنتی رسید و قوانین اضافی عدم صلاحیت را معرفی کرد. این قوانین در مورد ادعاهایی که در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۵ یا پس از آن مطرح شده‌اند، اعمال می‌شود.

در میان موارد دیگر، بند 101(1)(b.1) اکنون به ادعاهای خاصی می‌پردازد که بیش از یک سال پس از اولین ورود مرتبط مدعی به کانادا مطرح شده‌اند. بند 101(1)(b.2) به ادعاهای خاصی می‌پردازد که پس از ورود غیرقانونی در امتداد مرز زمینی کانادا و ایالات متحده پس از مهلت زمانی مربوطه صورت گرفته‌اند. بنابراین، این قانون، سوالات بیشتری در مورد واجد شرایط بودن، فراتر از تحلیل سنتی STCA، اضافه می‌کند.

برای کسی که سابقه‌ی اقامت در ایالات متحده را دارد، اکنون ممکن است چندین سوال جداگانه مطرح شود. این فرد ممکن است با یک مشکل STCA، یک مشکل درخواست پناهندگی خارجی قبلی یا یکی از محدودیت‌های جدیدتر واجد شرایط بودن کانادا مواجه شود. متخصصان باید هر ماده را به طور مستقل شناسایی کنند، نه اینکه «عدم واجد شرایط بودن پناهنده» را به عنوان یک مفهوم واحد در نظر بگیرند.

عدم درخواست پناهندگی در ایالات متحده

برخی از متقاضیان پناهندگی بدون درخواست پناهندگی در ایالات متحده، در آنجا زندگی یا سفر کرده‌اند. این واقعیت به طور خودکار درخواست پناهندگی کانادا را رد نمی‌کند. با این حال، بسته به شرایط، می‌تواند بر ارزیابی ترس یا اعتبار ذهنی تأثیر بگذارد.

راهنمای حقوقی IRB چندین تصمیم دادگاه فدرال مربوط به تأخیر در درخواست حمایت را مورد بحث قرار می‌دهد. در پرونده Guarin Caicedo علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۱۰ FC 1092 ، دادگاه به مدعی‌ای پرداخت که چندین سال را بدون درخواست حمایت در ایالات متحده گذرانده بود. راهنمای IRB همچنین پرونده‌های Rana علیه کانادا، ۲۰۱۶ FC 1022 ، Gaprindashvili علیه کانادا، ۲۰۱۹ FC 583 و Mirzaee علیه کانادا، ۲۰۲۰ FC 972 را مورد بحث قرار می‌دهد.

این موضوع همچنان وابسته به واقعیت است. عبور کوتاه از ایالات متحده با زندگی چندین ساله در آنجا بدون هیچ تعهد فوری برای بازگشت به خانه متفاوت است. وضعیت مهاجرت، دانش، شرایط شخصی، توضیحات و رفتار واقعی مدعی، همگی می‌توانند مهم باشند.

بنابراین، متخصصان باید از اظهارات ساده‌انگارانه‌ای مانند «شما در ایالات متحده درخواست پناهندگی نداده‌اید، بنابراین کانادا درخواست شما را رد خواهد کرد» اجتناب کنند. تصمیم‌گیرندگان کانادایی باید شواهد و شرایط هر پرونده را ارزیابی کنند.

سوابق پناهندگی ایالات متحده و یافته‌های اعتبار کانادایی

یک روند پناهندگی قبلی در ایالات متحده، حتی جدا از واجد شرایط بودن رسمی، می‌تواند بر اعتبار تأثیر بگذارد. مقامات کانادایی ممکن است آنچه را که مدعی به مقامات مهاجرتی آمریکا گفته است با روایت بعدی کانادایی‌ها مقایسه کنند. تفاوت‌های اساسی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.

حکم دادگاه فدرال در پرونده بیدیما علیه کانادا (وزیر شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۰۵ FC 556، مثال مفیدی ارائه می‌دهد. RPD تا حدودی به تفاوت‌های قابل توجه بین روایت کانادایی مدعی و آنچه که او قبلاً به مقامات مهاجرتی ایالات متحده گفته بود، استناد کرد. دادگاه فدرال، تحلیل اعتبار حاصل را غیرمنطقی ندانست.

این موضوع پیامدهای عملی عمده‌ای دارد. قبل از تهیه فرم درخواست پناهندگی کانادا، شرح حال، ارائه درخواست PRRA یا سایر درخواست‌های حمایتی، کارشناس باید سعی کند مدارک مربوط به پناهندگی قبلی در ایالات متحده را تهیه کند. این مدارک می‌تواند شامل درخواست پناهندگی، اظهارات شخصی، یادداشت‌های مصاحبه، پرونده‌های دادگاه مهاجرت، تصمیمات و مدارک تجدیدنظر باشد.

یک مدعی ممکن است واقعاً دلایلی برای تفاوت بین دو سابقه داشته باشد. خاطرات تغییر می‌کنند، مترجمان اشتباه می‌کنند، وکلای قبلی ممکن است مدارک ناقصی تهیه کنند و شرایط می‌تواند تغییر کند. با این حال، تناقضات غیرقابل توضیح می‌توانند پس از دستیابی مقامات کانادایی به سابقه ایالات متحده، آسیب‌زا شوند.

خطر بزرگتر: عدم افشای تاریخچه مهاجرت به ایالات متحده

در بسیاری از موارد، مسئله اصلی مهاجرت آمریکا نسبت به عدم افشای بعدی آن به کانادا، اهمیت کمتری دارد. بخش ۴۰ قانون IRPA به ارائه اطلاعات نادرست مستقیم و غیرمستقیم و کتمان حقایق اساسی می‌پردازد. یک یافته می‌تواند منجر به عدم پذیرش و پیامدهای مهاجرتی قابل توجهی شود.

برای مثال، رد شدن روتین ویزای توریستی آمریکا ممکن است تأثیر اساسی کمی بر درخواست اقامت دائم کانادا داشته باشد. اگر متقاضی در مورد رد شدن‌های قبلی به اشتباه پاسخ «نه» بدهد، پرونده کانادا تغییر می‌کند. مسئله دیگر صرفاً رد شدن درخواست در آمریکا نیست. اکنون ممکن است شامل این باشد که آیا متقاضی یک واقعیت مهم را در روند کانادا کتمان کرده است یا خیر.

رویه قضایی دادگاه فدرال بارها بر وظیفه متقاضی در ارائه اطلاعات دقیق تأکید کرده است. در پرونده Goburdhun v. Canada (Citizenship and Immigration)، 2013 FC 971 ، این واقعیت که مقامات مهاجرتی می‌توانند خودشان به اطلاعات دسترسی داشته باشند، تعهد متقاضی به پاسخگویی دقیق را از بین نمی‌برد. این اصل اساسی به ویژه در مواردی که کانادا می‌تواند به طور مستقل اطلاعات ایالات متحده را به دست آورد، اهمیت دارد.

قانون کانادا در مورد ارائه اطلاعات نادرست، تنها دامنه محدودی را برای اشتباهات واقعاً بی‌ضرر به رسمیت می‌شناسد. پرونده مدل علیه کانادا (وزیر اشتغال و مهاجرت)، [1990] 2 FC 345 (FCA) همچنان مرجع مهمی در این زمینه است. احکام بعدی عموماً با احتیاط با این استثنا برخورد کرده‌اند.

به همین ترتیب، متقاضیان نمی‌توانند با خیال راحت فرض کنند که سرزنش نماینده، نگرانی از ارائه اطلاعات نادرست را از بین می‌برد. مواردی مانند پرونده سیدی علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2012 FC 420 ، پیامدهای احتمالی اطلاعات نادرست ارائه شده از طریق نمایندگان را نشان می‌دهد.

درس عملی ساده است. وقتی فرم کانادایی در مورد امتناع از ورود، اخراج، اتهام، محکومیت یا سایر رویدادهای مهاجرتی در ایالات متحده سوال می‌کند، به سوال دقیق پاسخ دهید. اگر رویداد پیچیده است، آن را با دقت افشا کنید و به جای تلاش برای کوچک جلوه دادن آن، آن را توضیح دهید.

آیا کانادا می‌تواند مشکل مهاجرتی ایالات متحده را کشف کند؟

پاسخ کوتاه این است که متقاضیان باید با این فرض اقدام کنند که مقامات کانادایی ممکن است بتوانند اطلاعات مربوط به مهاجرت ایالات متحده را کشف کنند. توافق‌نامه اشتراک‌گذاری اطلاعات مهاجرت کانادا و ایالات متحده دقیقاً برای کمک به هر دو دولت در پذیرش، اجرای مهاجرت، تأیید هویت و تصمیم‌گیری در مورد مهاجرت وجود دارد.

اطلاعات بیوگرافی می‌تواند تصمیمات مهاجرتی نامطلوب قبلی یا اطلاعات تحقیرآمیز را مشخص کند. اشتراک‌گذاری بیومتریک می‌تواند امکان پنهان کردن تعاملات قبلی با تغییر نام یا گذرنامه را بیشتر کاهش دهد. اطلاعات اضافی می‌تواند پس از تطبیق درخواست شود.

سیستم‌های ورود و خروج منبع دیگری از اطلاعات را فراهم می‌کنند. CBSA می‌تواند از داده‌های سفر برای ایجاد سابقه سفر قابل اعتماد و تعیین اینکه آیا افراد الزامات مهاجرتی را رعایت کرده‌اند یا خیر، استفاده کند. IRCC همچنین می‌تواند اطلاعاتی را برای اداره مهاجرت و شهروندی دریافت کند.

بنابراین، سوال نباید این باشد که «آیا IRCC متوجه خواهد شد؟» سوال بهتر این است که «چگونه باید قبل از اینکه IRCC مجبور به پرسیدن شود، تاریخچه را به طور دقیق افشا و توضیح دهیم؟»

اگر متقاضی قبلاً آن را فاش نکرده باشد، چه می‌شود؟

عدم افشاء قبلی نیاز به تحلیل حقوقی دقیق دارد. متقاضی نباید صرفاً پاسخ نادرست را در درخواست بعدی تکرار کند. انجام این کار می‌تواند مشکل را پیچیده‌تر کند.

مرحله اول این است که دقیقاً مشخص شود فرم قبلی چه چیزی را خواسته است. مرحله دوم این است که مشخص شود متقاضی در آن زمان چه چیزی می‌دانسته است. مرحله سوم این است که ارزیابی شود آیا اطلاعات حذف شده در چارچوب مفهوم بخش ۴۰ قانون IRPA، مهم بوده‌اند یا خیر.

پاسخ مناسب به شرایط بستگی دارد. در برخی موارد، ارائه اصلاحیه یا توضیح ممکن است توصیه شود. در موارد دیگر، این مشکل ممکن است در طول یک درخواست در حال بررسی، در مرز ورودی، در طول مراحل پذیرش یا پس از اعطای اقامت دائم ایجاد شود.

متقاضیان باید قبل از تلاش برای «اصلاح» عدم افشاگری جدی قبلی، از مشاوره حرفه‌ای بهره‌مند شوند. یک توضیح ضعیف می‌تواند تناقضات بیشتری ایجاد کند. ترتیب زمانی دقیق و ثبت اسناد بسیار مهم است.

قبل از درخواست، سوابق ایالات متحده را دریافت کنید

متقاضیانی که سابقه مهاجرتی پیچیده‌ای در ایالات متحده دارند، باید قبل از ارسال درخواست کانادا، دریافت سوابق آمریکایی خود را در نظر بگیرند. این امر به ویژه در مواردی که فرد سابقه اخراج، اخراج سریع، کلاهبرداری، مراحل پناهندگی، اتهامات کیفری، هویت‌های متعدد یا مدت طولانی حضور غیرقانونی را داشته باشد، اهمیت دارد.

سازمان‌های مختلف آمریکایی ممکن است بخش‌های مختلفی از این سوابق را در اختیار داشته باشند. بسته به مورد، سوابق مربوطه ممکن است در اداره خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده، گمرک و حفاظت مرزی، وزارت امور خارجه، اداره مهاجرت و گمرک یا دفتر اجرایی بررسی مهاجرت وجود داشته باشد.

هدف صرفاً جمع‌آوری مدارک نیست. کارشناس باید مشخص کند که مقامات آمریکایی واقعاً چه تصمیمی گرفته‌اند و متقاضی قبلاً چه چیزی به آنها گفته است. سپس این حقایق باید با درخواست پیشنهادی کانادا مقایسه شود.

این بررسی می‌تواند تناقضات را قبل از اینکه به مشکلات مربوط به انصاف رویه‌ای یا پذیرش تبدیل شوند، شناسایی کند. همچنین می‌تواند از توصیف نادرست یک رویداد آمریکایی توسط متقاضی به دلیل سوءتفاهم در مورد آنچه اتفاق افتاده است، جلوگیری کند.

سابقه منفی مهاجرتی در آمریکا به معنای بی‌نتیجه بودن پرونده مهاجرتی کانادا نیست

مشکل مهاجرت به آمریکا باید جدی گرفته شود، اما نباید به طور خودکار به عنوان یک مشکل مهلک تلقی شود. قانون مهاجرت کانادا مستلزم تحلیل حقوقی کانادا است. بسیاری از رویدادهای مهاجرت به آمریکا باعث عدم پذیرش کانادا نمی‌شوند.

برای مثال، رد شدن ویزای توریستی قدیمی ایالات متحده می‌تواند به راحتی افشا و توضیح داده شود. اقامت بیش از حد ممکن است نیاز به شواهدی داشته باشد که انطباق با قوانین در آینده را نشان دهد. یک موضوع کیفری ممکن است نیاز به معادل‌سازی قانونی و تجزیه و تحلیل اعاده حیثیت داشته باشد. اخراج بر اساس کلاهبرداری ممکن است نیاز به بررسی بسیار عمیق‌تری داشته باشد.

قوی‌ترین درخواست‌ها معمولاً به جای اینکه امیدوار باشند موضوع کشف نشده باقی بماند، مستقیماً آن را شناسایی می‌کنند. آن‌ها حقایق اساسی را توضیح می‌دهند، اسناد پشتیبان ارائه می‌دهند و به آزمون حقوقی مربوطه کانادا می‌پردازند. این رویکرد اغلب مؤثرتر از آن است که به افسر اجازه دهید تاریخچه را بدون زمینه کشف کند.

نکات پایانی

سابقه مهاجرت به ایالات متحده می‌تواند از چندین طریق بر مهاجرت به کانادا تأثیر بگذارد. با این حال، صرف وجود یک تصمیم منفی در آمریکا به طور خودکار نتیجه کانادا را تعیین نمی‌کند. کانادا باید قوانین مهاجرتی خود را با توجه به حقایق اعمال کند.

مهم‌ترین وظیفه این است که بفهمیم واقعاً در ایالات متحده چه اتفاقی افتاده است. آیا صرفاً رد ویزا رخ داده است یا رسماً کلاهبرداری صورت گرفته است؟ آیا کسی صرفاً از ورود به کشور منع شده است یا مقامات آمریکایی دستور اخراج سریع صادر کرده‌اند؟ آیا اقامت بیش از حد مجاز مهاجرتی وجود داشته است یا مدارک جعلی در کار بوده است؟

این تحلیل به ویژه از آن جهت اهمیت دارد که کانادا و ایالات متحده اطلاعات مهاجرتی گسترده‌ای را به اشتراک می‌گذارند. متقاضیان باید فرض کنند که سابقه مهاجرتی ایالات متحده ممکن است در دسترس مقامات کانادایی قرار گیرد. بنابراین، افشای دقیق اطلاعات، هم یک تعهد قانونی و هم یک استراتژی مهم مدیریت ریسک است.

درخواست‌های پناهندگی قبلی در ایالات متحده نیاز به توجه ویژه دارند. این درخواست‌ها می‌توانند مستقل از توافقنامه کشور امن ثالث، بر واجد شرایط بودن پناهندگی کانادا تأثیر بگذارند. اظهارات قبلی به مقامات آمریکایی همچنین می‌تواند به اعتبار در مراحل بعدی حمایت از کانادا مرتبط باشد.

در نهایت، یک مشکل مهاجرتی در ایالات متحده باید به جای برچسب زدن، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. سوال درست این نیست که "آیا ایالات متحده این شخص را رد، اخراج یا غیرقابل قبول تشخیص داده است؟" سوال بهتر این است که "چه اتفاقی در ایالات متحده افتاده است و این حقایق چه عواقبی را تحت قانون مهاجرت کانادا ایجاد می‌کنند؟"

منابع

اشتراک‌گذاری اطلاعات مهاجرتی کانادا و ایالات متحده: دولت کانادا، توافق‌نامه بین دولت کانادا و دولت ایالات متحده آمریکا برای اشتراک‌گذاری اطلاعات ویزا و مهاجرت . توافق‌نامه اشتراک‌گذاری اطلاعات ویزا و مهاجرتی کانادا و ایالات متحده

اشتراک‌گذاری اطلاعات بیوگرافی: دولت کانادا، اجرای ترتیبات مربوط به اشتراک‌گذاری اطلاعات ویزای بیوگرافی و مهاجرت . ترتیبات اشتراک‌گذاری اطلاعات بیوگرافی کانادا و ایالات متحده

اشتراک‌گذاری اطلاعات بیومتریک: دولت کانادا، در حال اجرای ترتیبات مربوط به اشتراک‌گذاری اطلاعات بیومتریک ویزا و مهاجرت . ترتیبات اشتراک‌گذاری اطلاعات بیومتریک کانادا و ایالات متحده

سوابق ورود و خروج: آژانس خدمات مرزی کانادا، جمع‌آوری و استفاده از داده‌های ورود و خروج . اطلاعات ورود و خروج CBSA

رد درخواست ویزای آمریکا و حضور غیرقانونی: وزارت امور خارجه ایالات متحده، رد درخواست ویزا . رد درخواست ویزای وزارت امور خارجه ایالات متحده

توافقنامه کشور ثالث امن: مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، توافقنامه کشور ثالث امن کانادا-ایالات متحده . توافقنامه کشور ثالث امن کانادا-ایالات متحده

واجد شرایط بودن برای پناهندگی: قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان، بخش ۱۰۱. بخش ۱۰۱ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPA)

رویه قضایی اعتبار پناهندگان: هیئت مهاجرت و پناهندگان کانادا، ارزیابی اعتبار در دعاوی مربوط به حفاظت از پناهندگان . راهنمای اعتبار IRB

دعوی حقوقی مربوط به توافقنامه کشور ثالث امن: شورای پناهندگان کانادا علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2023 SCC 17.2023 SCC 17 در مورد CanLII

اصلاحات پناهندگی ۲۰۲۶: مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، اقدامات جدید مهاجرت و پناهندگی از لایحه C-12 . پیشینه لایحه C-12 اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا

سلب مسئولیت

این مقاله اطلاعات کلی در مورد قوانین مهاجرت و پناهندگی کانادا ارائه می‌دهد. این مقاله مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. پیامدهای مهاجرت به حقایق خاص، قوانین مربوطه، سیاست فعلی دولت و رویه قضایی مربوطه بستگی دارد. هر کسی که سابقه رد درخواست، اخراج از ایالات متحده، سابقه پناهندگی، پرونده کیفری، سابقه کلاهبرداری یا عدم افشای اطلاعات قبلی دارد، باید قبل از ارسال درخواست مهاجرت به کانادا، مشاوره حرفه‌ای فردی دریافت کند.