خوداشتغالی در مهاجرت به کانادا: احکام کلیدی دادگاه

خاویر، مرد ۳۵ سالهای اهل اسپانیا، یک کافه پررونق در تورنتو اداره میکند. او رویای اقامت دائم از طریق اکسپرس انتری را در سر میپروراند. با این حال، او در این فکر است که آیا خوداشتغالی او را از شرایط لازم برای مهاجرت به کانادا محروم میکند یا خیر. علاوه بر این، او در مورد اینکه خوداشتغالی در مهاجرت به کانادا به چه معناست، احساس سردرگمی میکند. بنابراین، او شروع به تحقیق میکند، به امید اینکه پاسخها را پیدا کند. با این وجود، هر منبعی که پیدا میکند، سوالات بیشتری را برای او به جای شفافیت باقی میگذارد. خاویر مصمم است و میداند که درک قوانین، آینده او را تعیین خواهد کرد.
فهرست مطالب
- کلاس خوداشتغالی و تجربه کانادایی: درک بند 87.1(3)(b) از IRPR
- عواملی که خوداشتغالی تحت CEC را تعیین میکنند (بر اساس PDI IRCC)
- بیرن علیه کانادا (۲۰۱۷): پروندهای در مورد خوداشتغالی در مهاجرت
- لازار علیه کانادا (۲۰۱۷): پروندهای برجسته در مورد خوداشتغالی و کمیسیون انتخابات کانادا
- زمانی علیه کانادا (2023): خوداشتغالی در مقابل انتقال درون شرکتی
- کاور علیه کانادا (2024): محرومیت از خوداشتغالی تحت CEC
- نتیجهگیری: آنچه میتوانیم از IRPR، PDI و پروندههای دادگاه بیاموزیم
- همکاری با یک مشاور مهاجرتی باتجربه
کلاس خوداشتغالی و تجربه کانادایی: درک بند 87.1(3)(b) از IRPR
بند 87.1(3)(b) از مقررات مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPR)، خوداشتغالی را از محاسبه سابقه کار تحت برنامه تجربه کانادایی (CEC) مستثنی میکند. این ماده به طور خاص بیان میکند که هر دوره خوداشتغالی جزو سابقه کار مورد نیاز محسوب نمیشود. بنابراین، ممکن است نتیجه بگیریم افرادی که صاحب کسب و کار هستند نمیتوانند از این تجربه برای واجد شرایط شدن جهت اقامت دائم از طریق CEC استفاده کنند.
علاوه بر این، این استثنا هدف مشخصی را دنبال میکند. CEC بر تجربه کار ماهرانه به دست آمده در کانادا تحت یک رابطه سنتی کارفرما-کارمند تمرکز دارد. در نتیجه، این آییننامه تضمین میکند که متقاضی تحت شرایط استخدام عادی در بازار کار کانادا ادغام شود. علاوه بر این، افراد خوداشتغال عموماً کار و عملیات تجاری خود را کنترل میکنند، که با استخدام توسط شخص ثالث متفاوت است.
با این وجود، تعیین اینکه آیا کسی خوداشتغال است یا خیر، میتواند پیچیده باشد. عواملی که خوداشتغالی را تعریف میکنند شامل مالکیت، کنترل مدیریتی و ساختار گزارشدهی است. مأموران مهاجرت این عناصر را به دقت ارزیابی میکنند. به عنوان مثال، افرادی که عملیات تجاری خود را کنترل میکنند، اغلب خوداشتغال در نظر گرفته میشوند. بخشهای بعدی این مقاله سه پرونده کلیدی دادگاه را برای روشن شدن این موضوع پیچیده بررسی میکند، یعنی:
- بیرن علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2017 FC 640 (CanLII)، < https://canlii.ca/t/h4pxv >
- لازار علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2017 FC 16 (CanLII)، < https://canlii.ca/t/gws40 >
- زمانی علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، 2023 FC 19 (CanLII)، < https://canlii.ca/t/jts4x >
با این حال، ابتدا بیایید به تعریف خوداشتغالی تحت دستورالعملهای ارائه برنامه IRCC نگاهی بیندازیم.
عواملی که خوداشتغالی تحت CEC را تعیین میکنند (بر اساس PDI IRCC)
این بخش توضیح میدهد که چگونه مأموران IRCC بر اساس دستورالعملهای ارائه برنامه (PDI) IRCC، خوداشتغالی را تعیین میکنند. مأموران عوامل مختلفی را برای ارزیابی اینکه آیا متقاضی تحت برنامه تجربه کانادایی (CEC) خوداشتغال است یا توسط شخص ثالث استخدام شده است، در نظر میگیرند. قابل توجه است که IRCC به شدت به دستورالعملهای آژانس درآمد کانادا (CRA) متکی است.
- میزان کنترل و استقلال : مأموران، کنترل کارگر بر نحوه و زمان انجام کار را ارزیابی میکنند. اگر کارگر روشها و برنامه خود را تعیین کند، احتمالاً خوداشتغال است.
- تهیه ابزار و تجهیزات : اگر کارگران ابزار و تجهیزات خود را تهیه کنند، نشاندهنده خوداشتغالی است. در مقابل، اگر کارفرما این موارد را ارائه دهد، نشاندهنده رابطه کارفرما-کارمند است.
- واگذاری کار : مأموران بررسی میکنند که آیا کارگران میتوانند وظایف را به پیمانکاران فرعی واگذار کنند یا دیگران را استخدام کنند. افراد خوداشتغال معمولاً آزادی انجام این کار را دارند، برخلاف کارمندانی که باید خودشان کار را انجام دهند.
- ریسک مالی و سرمایهگذاری : کارگران خوداشتغال ریسک مالی را میپذیرند و در کسبوکار خود سرمایهگذاری میکنند. آنها همچنین با احتمال سود یا زیان مواجه هستند، در حالی که کارمندان معمولاً حقوق ثابتی دریافت میکنند.
- سایر عوامل مرتبط : مأموران همچنین قراردادها و توافقنامهها را بررسی میکنند. این اسناد به روشن شدن اینکه آیا فرد کارمند است یا خویشفرما، کمک میکند.
علاوه بر این، ارزیابی کنترل میتواند برای متخصصان بسیار ماهر مانند پزشکان، مهندسان یا مشاوران فناوری اطلاعات دشوار باشد. این متخصصان اغلب با حداقل نظارت کار میکنند، که به طور خودکار آنها را خوداشتغال نمیکند. بنابراین، مأموران بر میزان کنترل پرداختکننده بر فعالیتهای روزانه و کار کلی تمرکز میکنند.
دستورالعملهای عمومی برای پیمانکاران و مشاوران
طبق IRCC PDI، پیمانکاران و مشاوران مستقل در امور مالی یا املاک و مستغلات اغلب خوداشتغال محسوب میشوند. به طور مشابه، افرادی که مالکیت قابل توجهی دارند یا کنترل مدیریتی کسب و کاری را که برای آن کار میکنند، اعمال میکنند ، عموماً به عنوان خوداشتغال طبقهبندی میشوند.
اخذ حکم از CRA
اگر متقاضی در مورد وضعیت اشتغال خود مطمئن نیست، میتواند از آژانس درآمد کانادا (CRA) درخواست حکم کند . حکم CRA میتواند مشخص کند که آیا متقاضی کارمند است یا خوداشتغال. متقاضیان میتوانند این حکم را برای پشتیبانی از درخواست CEC خود ارائه دهند. با این حال، افسران IRCC تصمیم نهایی را میگیرند و احکام CRA شواهد قطعی محسوب نمیشوند.
معافیت برای پزشکان
پزشکانی که خدمات پزشکی با بودجه عمومی ارائه میدهند، ممکن است واجد شرایط معافیت از محدودیت خوداشتغالی باشند. این امر در مورد طبقهبندیهای ملی شغلی (NOC) خاص، از جمله پزشکان متخصص و پزشکان عمومی، صدق میکند. این معافیت شامل متقاضیانی میشود که از ۲۵ آوریل ۲۰۲۳ یا پس از آن، تحت شرایط خاص، دعوت به درخواست شدهاند.
حالا، بیایید قضایا را بررسی کنیم.
بیرن علیه کانادا (۲۰۱۷): پروندهای در مورد خوداشتغالی در مهاجرت
در پروندهی Byrne v. Canada (2017 FC 640) ، یک شهروند ایرلندی، توماس فرانسیس بیرن، برای اقامت دائم تحت برنامهی تجربهی کانادایی (CEC) درخواست داد. بیرن یک شعبهی لبنیاتی در انتاریو را اداره میکرد، جایی که مالکیت و کنترل مدیریتی قابل توجهی داشت. درخواست اقامت دائم او رد شد زیرا افسر مهاجرت تشخیص داد که او خوداشتغال است. بیرن با این استدلال که افسر وضعیت اشتغال او را اشتباه متوجه شده است، درخواست بررسی قضایی کرد. با این حال، دادگاه تصمیم افسر را تأیید کرد و تأیید کرد که نقش بیرن در واقع خوداشتغالی بوده است و بدین ترتیب او را از CEC رد صلاحیت کرد.
مسائل مربوط به پرونده
مسئله اصلی در پرونده بیرن علیه کانادا حول تفسیر خوداشتغالی تحت قانون کمیسیون تجارت و سرمایه گذاری کانادا (CEC) میچرخید. بیرن معتقد بود که مالکیت و مسئولیتهای مدیریتی او، او را از واجد شرایط بودن برای CEC مستثنی نمیکند. او استدلال کرد که با وجود عنوان "مالک/اپراتور"، او کارمند آن کسب و کار بوده است. با این وجود، افسر مهاجرت و دادگاه با این نظر مخالف بودند. افسر به دلیل کنترل و مالکیت قابل توجه بیرن بر حق امتیاز، او را به عنوان خوداشتغال طبقهبندی کرد.
تحلیل قاضی
قاضی شواهد را به طور کامل بررسی کرد و بر مالکیت و نقش مدیریتی بیرن در حق امتیاز تمرکز داشت. موقعیت بیرن به عنوان سهامدار اصلی و مالک/اپراتور در تصمیم دادگاه نقش اساسی داشت. علاوه بر این، قاضی دستورالعملهای مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) را در نظر گرفت که بیان میکند افرادی که مالکیت قابل توجهی دارند، عموماً خوداشتغال محسوب میشوند. دادگاه خاطرنشان کرد که بیرن تصمیمات مالی و عملیاتی کسب و کار را کنترل میکرد. بنابراین، قاضی تشخیص داد که نقش بیرن فراتر از یک کارمند معمولی است، که طبقهبندی خوداشتغالی این افسر را توجیه میکند.
یک پاراگراف قابل توجه مربوط به خوداشتغالی
[21] همانطور که وکیل آقای بایرن ارائه کرده است، من درک میکنم که متقاضی در پرونده پارسیان در اسنادی که برای پشتیبانی از درخواست خود ارائه داده است، اذعان کرده است که خوداشتغال بوده است. از این نظر، حقایق پرونده پارسیان با حقایق پرونده حاضر قابل تشخیص است. با این حال، همانطور که متقاضی اشاره کرده است، به نظر میرسد تصمیم افسر به طور قابل توجهی تحت تأثیر شواهد غیرقابل انکار مبنی بر اینکه متقاضی سهامدار اصلی کسب و کار است، قرار گرفته است. علاوه بر عواملی که متقاضی بر آنها تأکید کرده است، دستورالعملهای IRCC بیان میکنند که "... افرادی که مالکیت قابل توجهی دارند و/یا کنترل مدیریتی کسب و کاری را که در آن نیز شاغل هستند، اعمال میکنند، عموماً خوداشتغال محسوب میشوند ". با در نظر گرفتن آن بخش از دستورالعملها و تجزیه و تحلیل در پرونده پارسیان، من محتوای دستورالعملها را برای کمک به متقاضی در استدلال مبنی بر غیرمنطقی بودن تصمیم افسر، مناسب نمیدانم.
این جمله از حکم، اهمیت مالکیت و کنترل در تعریف خوداشتغالی تحت قانون مهاجرت کانادا را برجسته میکند.
تصمیم و چرایی آن
دادگاه در نهایت تصمیم افسر مهاجرت مبنی بر رد درخواست بیرن را تأیید کرد. قاضی حکم داد که نقش بیرن به عنوان مالک/اپراتور، او را به طور قطعی در دسته خوداشتغالی قرار میدهد. علیرغم استدلال او، کنترل قابل توجه بیرن بر کسب و کار عامل کلیدی بود. دادگاه تشخیص داد که افسر به درستی دستورالعملهای مهاجرتی را اعمال کرده است و تأکید کرد که موقعیت بیرن الزامات CEC برای اشتغال شخص ثالث را برآورده نمیکند. بنابراین، دادگاه درخواست تجدیدنظر بیرن را رد کرد و تصمیم اولیه افسر را تأیید کرد.
لازار علیه کانادا (۲۰۱۷): پروندهای برجسته در مورد خوداشتغالی و کمیسیون انتخابات کانادا
در پرونده لازار علیه کانادا (2017 FC 16) ، الیران موردخای الیاهو لازار، شهروند اسرائیلی، برای اقامت دائم تحت برنامه تجربه کانادایی (CEC) درخواست داد. لازار، مالک 90 درصدی و رئیس شرکت صنایع آرایشی گایا، ادعا کرد که تجربه کاری او به عنوان مدیر ارشد، او را واجد شرایط تجربه کانادایی تحت CEC میکند. با این حال، افسر مهاجرت تشخیص داد که مالکیت قابل توجه لازار، او را به عنوان خوداشتغال طبقهبندی میکند. بنابراین، تجربه کاری او در شرط CEC لحاظ نمیشود. لازار با این استدلال که خوداشتغال نیست، درخواست بررسی قضایی کرد. با این وجود، دادگاه فدرال تصمیم افسر را تأیید کرد و محرومیت خوداشتغالی تحت CEC را تقویت نمود.
مسائل مربوط به پرونده
مسئله اصلی در پرونده لازار علیه کانادا مربوط به تعریف خوداشتغالی در چارچوب CEC بود. لازار معتقد بود که نقش مدیریت ارشد او، او را واجد شرایط اقامت دائم میکند. او استدلال کرد که با وجود مالکیت ۹۰ درصدی، باید کارمند گایا محسوب شود. با این حال، مأمور مهاجرت و بعداً دادگاه به این نتیجه رسیدند که مالکیت و کنترل کسب و کار او به معنای خوداشتغالی اوست. این طبقهبندی، سابقه کاری او را طبق دستورالعملهای CEC رد صلاحیت میکند.
تحلیل قاضی
تحلیل دادگاه بر نقش قابل توجه مالکیت و مدیریت لازار در شرکت متمرکز بود. علاوه بر این، قاضی بر اهمیت کنترل در تعیین وضعیت استخدامی تأکید کرد. مالکیت ۹۰ درصدی لازار و سمت ریاست او به او اختیار قابل توجهی بر عملیات گایا میداد. علاوه بر این، دادگاه خاطرنشان کرد که افراد خوداشتغال عموماً کنترل قابل توجهی بر تصمیمات تجاری دارند که این امر در مورد لازار نیز صدق میکند. قاضی همچنین استدلال لازار مبنی بر اینکه اسناد مالیاتی و استخدامی او ثابت میکند که او یک کارمند بوده است را رد کرد. این اسناد، اختیار مالکیت و مدیریت قابل توجه او را لغو نمیکند.
یک پاراگراف قابل توجه مربوط به خوداشتغالی
[15] در شرایط این درخواست، افسر به این نتیجه رسید که مالکیت نود درصدی آقای لازار در شرکت و نقش او به عنوان رئیس گایا، تعیینکنندهی سوال کارمند/کارفرما بود. با رسیدن به این نتیجه، فرض بر این است که افسر تمام شواهد موجود را بررسی کرده است. با این نتیجهگیری که مالکیت قابل توجه و کنترل مدیریتی آقای لازار تعیینکنندهی سوال بود، افسر هیچ الزامی برای رسیدگی به شواهد مستند باقیمانده نداشت.
این پاراگراف، استدلال اساسی پشت تصمیم افسر و تأیید دادگاه را برجسته میکند. مالکیت و کنترل قابل توجه، نقش تعیینکنندهای ایفا کرده است.
تصمیم و چرایی آن
دادگاه تصمیم افسر مبنی بر رد درخواست اقامت دائم لازار را تأیید کرد. قاضی به این نتیجه رسید که مالکیت و کنترل لازار بر شرکت لوازم آرایشی گایا، او را به طور قطعی در دسته خوداشتغالان قرار میدهد. علیرغم استدلال او مبنی بر اینکه به عنوان کارمند فعالیت میکرده، دادگاه دریافت که نقش لازار به او کنترل قابل توجهی بر عملیات شرکت داده است. بنابراین، سابقه کاری او نمیتواند تحت قانون CEC محاسبه شود. این پرونده این اصل را تقویت کرد که مالکیت و اختیارات مدیریتی قابل توجه معمولاً متقاضی را تحت قانون خوداشتغالی CEC رد صلاحیت میکند.
زمانی علیه کانادا (2023): خوداشتغالی در مقابل انتقال درون شرکتی
در پرونده «زمانی علیه کانادا» (2023 FC 19) ، یک شهروند ایرانی به نام ندا زمانی، تحت برنامه «کلاس تجربه کانادایی» (CEC) برای اقامت دائم درخواست داد. زمانی دارای مجوز کار «انتقال درون شرکتی» (ICT) بود و برای شرکت بازرگانی آرتین استون در کانادا کار میکرد، جایی که او 25٪ از شرکت را در اختیار داشت و همسرش 75٪ از آن را در اختیار داشت. افسر مهاجرت تشخیص داد که زمانی به دلیل مالکیت و کنترل خود بر شرکت، خوداشتغال است. بنابراین، سابقه کاری او واجد شرایط CEC نیست. با این حال، دادگاه با این نظر مخالف بود و حکم داد که افسر نتوانسته شواهد کلیدی، از جمله وضعیت ICT او را در نظر بگیرد. دادگاه پرونده را برای بررسی مجدد بازگرداند.
مسائل مربوط به پرونده
مسئله اصلی در پرونده زمانی علیه کانادا این بود که آیا نقش زمانی در شرکت بازرگانی سنگ آرتین، خوداشتغالی طبق قانون CEC محسوب میشود یا خیر. زمانی استدلال کرد که موقعیت او به عنوان یک انتقالدهنده درون شرکتی، او را به کارمند شرکت مادر در ایران تبدیل کرده است، نه خوداشتغال در کانادا. با این حال، افسر مهاجرت، او را بر اساس مالکیت و کنترل قابل توجه بر عملیات آرتین، به عنوان خوداشتغال طبقهبندی کرد. این طبقهبندی، درخواست CEC او را علیرغم مجوز کار و مدارک پشتیبان، رد صلاحیت کرد.
تحلیل قاضی
تحلیل قاضی بر عدم توجه صحیح مأمور مهاجرت به وضعیت انتقال درون شرکتی (ICT) زمانی متمرکز بود. علاوه بر این، دادگاه توافقنامه انحلال و شرکتهای تابعه بین شرکت آرتین و شرکت مادر آن، ASP، را برجسته کرد. این توافقنامه نشان داد که ASP به مدت هفت سال کنترل قابل توجهی بر شرکت آرتین داشته و اختیارات زمانی را محدود کرده است. بنابراین، دادگاه دریافت که مأمور بیش از حد بر مالکیت زمانی تأکید کرده است، بدون اینکه به ساختار گستردهتر شرکت بپردازد. علاوه بر این، قاضی از مأمور به دلیل اشتباه در توصیف آدرس دفتر آرتین انتقاد کرد و این امر باعث تضعیف بیشتر تصمیم شد.
یک پاراگراف قابل توجه مربوط به خوداشتغالی
[26] این گواهیهای اقامت دائم (ICT) در همان بازه زمانی درخواست اقامت دائم تحت CEC صادر شدهاند. اگرچه اطلاعات ارائه شده برای ICT در اختیار مسئول این درخواست قرار نگرفته بود، اما به نظر من، این واقعیت که یک رابطه کارفرما-کارمند واجد شرایط بین آرتین و متقاضی برای ICT در همان بازه زمانی درخواست تحت CEC به رسمیت شناخته شده بود، بحث ماهوی در مورد ICT در تصمیم را ضروری ساخت.
این پاراگراف بر اهمیت در نظر گرفتن وضعیت فناوری اطلاعات و ارتباطات هنگام ارزیابی تجربه کاری زمانی تأکید میکند.
تصمیم و چرایی آن
دادگاه تصمیم افسر را لغو کرد و پرونده را برای بررسی مجدد به افسر دیگری ارجاع داد. قاضی حکم داد که عدم ارزیابی وضعیت فناوری اطلاعات و ارتباطات زمانی و توافقنامه انحلال توسط افسر مهاجرت، این تصمیم را غیرمنطقی کرده است. اگرچه زمانی سهام اقلیت را در اختیار داشت، اما ساختار گستردهتر شرکت نشان میداد که او کنترل کامل شرکت را در اختیار ندارد. بنابراین، نتیجهگیری افسر مبنی بر خوداشتغالی ناقص بود. دادگاه تأکید کرد که چنین پروندههایی نیاز به ارزیابی جامع تمام شواهد دارند، به ویژه هنگامی که نقل و انتقالات درون شرکتی در میان باشد.
کاور علیه کانادا (2024): محرومیت از خوداشتغالی تحت CEC
در پرونده Kaur v. Canada (2024 FC 1427) ، Sarabhdeep Kaur، یک شهروند هندی، برای اقامت دائم تحت برنامه تجربه کانادایی (CEC) درخواست داد. Kaur در کانادا به عنوان مدیر اجرایی یک شرکت دارای شماره کار کرده بود و بر اساس این سابقه کار برای اقامت دائم درخواست داده بود. با این حال، درخواست او توسط یک افسر مهاجرت رد شد زیرا سابقه کار او خوداشتغالی بود که طبق بند 87.1(3)(b) از مقررات مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPR) صراحتاً از واجد شرایط بودن تحت CEC مستثنی است.
مسائل مربوط به پرونده
مسئله اصلی در این پرونده این بود که آیا تجربه کار خوداشتغالی کاور واجد شرایط CEC است یا خیر. متقاضی استدلال کرد که وظایف او به عنوان مدیر اجرایی با طبقهبندی ملی مشاغل (NOC) 0013 مطابقت دارد و مأمور مربوطه به درستی ماهیت کار او و مدارک پشتیبان ارائه شده توسط او را در نظر نگرفته است.
تحلیل قاضی
دادگاه به ریاست قاضی هنری اس. براون، تصمیم افسر را تأیید کرد. قاضی براون تأکید کرد که مقررات، خوداشتغالی را از شمول CEC مستثنی میکند و نقش کاور به عنوان مدیر اجرایی خوداشتغال، مشمول این استثنا میشود. قاضی خاطرنشان کرد که این استثنا عمومی و شناخته شده است و بنابراین، افسر موظف به صدور نامه انصاف رویهای (PFL) در مورد این "نقص آشکار و واضح" در درخواست کاور نیست. این تصمیم بر اساس حقایق و قانون قابل اجرا، منطقی و موجه تشخیص داده شد.
یک پاراگراف قابل توجه مربوط به خوداشتغالی
قاضی براون در بند ۱۹ رأی خود اظهار داشت:
«... مأمور هیچ وظیفهای نداشت که به متقاضی اطلاع دهد که بند 87.1(3)(b) از آییننامه، آنها را ملزم به رد درخواست او میکند، زیرا کار آزاد مستثنی شده است. قانون... در جایی که این استثنای خاص به صراحت ذکر شده باشد، عمومی است.»
این امر اهمیت درک صریح مفاد مقررات مهاجرت توسط متقاضیان قبل از ارسال درخواستهایشان، به ویژه هنگامی که موضوع خوداشتغالی مطرح است، را برجسته میکند.
تصمیم و چرایی آن
دادگاه درخواست تجدیدنظر قضایی کاور را رد کرد و حکم داد که تصمیم افسر برای رد اقامت دائم او منطقی بوده است. قاضی به این نتیجه رسید که افسر به طور مناسب بند 87.1(3)(b) از IRPR را اعمال کرده است، که خوداشتغالی را از سابقه کار واجد شرایط مورد نیاز طبق CEC مستثنی میکند. در نتیجه، سابقه کاری کاور که در حین مدیریت کسب و کار خود به دست آمده بود، واجد شرایط این برنامه نبود.
نتیجهگیری: آنچه میتوانیم از IRPR، PDI و پروندههای دادگاه بیاموزیم
بر اساس بند 87.1(3)(b) از IRPR ، دستورالعملهای ارائه برنامه IRCC (PDI) و احکام کلیدی دادگاه، چندین نتیجهگیری مهم در مورد خوداشتغالی در کلاس تجربه کانادایی (CEC) حاصل میشود. IRPR به روشنی بیان میکند که هر دوره خوداشتغالی جزو سابقه کار مورد نیاز برای CEC محسوب نمیشود. بنابراین، متقاضیان برای واجد شرایط بودن باید کار تحت رابطه کارفرما-کارمند را نشان دهند.
علاوه بر این، PDI عوامل خاصی را برای تعیین خوداشتغالی، مانند کنترل بر کار، ریسک مالی و توانایی واگذاری وظایف، مشخص میکند. متقاضیانی که استقلال و کنترل مدیریتی قابل توجهی از خود نشان میدهند، معمولاً خوداشتغال هستند. اگرچه این چارچوب مفید است، اما چالشهایی را به ویژه برای متخصصانی مانند مهندسان یا پزشکان که ممکن است سطوح بالایی از تخصص و استقلال را اعمال کنند، ایجاد میکند. علاوه بر این، حتی اگر متقاضی حکم CRA را ارائه دهد، افسران IRCC تصمیم نهایی را میگیرند.
پروندههای دادگاه - بیرن، لازار و زمانی - این اصول را تقویت میکنند. در پرونده بیرن و لازار ، دادگاهها تصمیمات افسران را مبنی بر اینکه مالکیت و کنترل قابل توجه، متقاضیان را واجد شرایط خوداشتغالی میکند، تأیید کردند. با این حال ، دادگاه بر لزوم رویکردی ظریف در پرونده زمانی ، به ویژه هنگامی که انتقالهای درون شرکتی مطرح است، تأکید کرد . افسران باید قبل از انعقاد خوداشتغالی، ساختار گستردهتر شرکت و توافقنامههای استخدامی موجود را در نظر بگیرند.
در نتیجه، اگرچه قوانین واضح هستند، اما هر مورد منحصر به فرد است. مأموران و متخصصان باید قبل از تصمیمگیری در مورد وضعیت استخدامی متقاضی، شواهد را با دقت ارزیابی کنند و تمام عوامل مرتبط را به طور کامل در نظر بگیرند.
همکاری با یک مشاور مهاجرتی باتجربه
من بیش از یک دهه تجربه در کمک به افراد برای آشنایی با سیستم مهاجرت کانادا دارم. من در کمک به موکلان در پروندههای پیچیده، از جمله پروندههای مربوط به خوداشتغالی و کلاس تجربه کانادایی (CEC) تخصص دارم. چه در درخواست اکسپرس اینتری ، مجوزهای کاری ، ویزای تحصیلی یا حل مسائل مهاجرتی به کمک نیاز داشته باشید، میتوانم شما را در این فرآیند راهنمایی کنم.
علاوه بر این، من درک میکنم که تفسیر مقررات مهاجرت چقدر میتواند چالش برانگیز باشد. بنابراین، من متعهد به ارائه راهحلهای شخصیسازیشده برای شرایط منحصر به فرد هر مشتری هستم. با تخصص من، میتوانید با اطمینان گزینههای خود را برای اقامت دائم ، ویزای موقت و موارد دیگر بررسی کنید.
من شما را تشویق میکنم که یک جلسه مشاوره با من رزرو کنید تا در مورد اهداف مهاجرتی خود صحبت کنیم. بیایید با هم بهترین مسیر را برای آینده شما در کانادا پیدا کنیم. همچنین، لطفاً فرم زیر را برای تماس با تیم ما پر کنید.
Error: Contact form not found.
If you are interested in visiting or immigrating to Canada, please complete our free assessment form.
There is no fee for this assessment. We will review your information and contact you if we identify a suitable immigration pathway or other meaningful option for you.
If you would prefer direct advice about your specific situation, you may book a consultation session. This is a paid service and includes formal immigration advice from a licensed Canadian immigration practitioner.
Al Parsai, LLM, MA, RCIC-IRB
Regulated Canadian Immigration Consultant
Adjunct Professor, Queen’s University Faculty of Law
Instructor, Ashton College, Immigration Consulting Program
Author of 88 Tips on Immigration to Canada and Inadmissibility to Canada for Human Rights Violations
Complete Our Free Canada Immigration Assessment Form in Your Language:




